Overslaan en naar de inhoud gaan
IZEN

Geschiedenis

1987. Een aantal groene jongens besluiten een bedrijf (IZON) op te richten in duurzame energie technologieën. Drie decennia later zijn die jonge snaken opgegroeid en is IZEN de grootste Belgische producent van zonnepanelen. Een prestatie waar we erg trots op zijn.

30 jaar IZEN

Wat is dertig jaar? Sinds Izen in 1987 van start ging, is de wereld compleet veranderd. Onze eigen groei blijkt opvallend gelijk te liggen met de opkomst van een nieuw energiebewustzijn. Een half leven na José Happart, de Herald of Free Enterprise en ons eerste zonnepaneel kijken we terug op een revolutie. 


Dertig jaar geleden begon over de hele wereld en op tal van domeinen het tij te keren. In de Sovjetunie riep Michail Gorbatsjov op om kernwapens de wereld uit te bannen. De internationale kritiek op de Apartheid van zwarten en blanken in Zuid-Afrika vertaalde zich in steeds meer boycots, en de Palestijnen voerden hun eerste intifada tegen Israël. In België was het voortaan verboden om te roken op openbare plaatsen. Zaken die we nu heel normaal vinden, begonnen toen vorm te krijgen.

Ook op het vlak van energie en duurzaamheid. De kernreactor van Tsjernobyl ontplofte een jaar eerder, en deed het geloof in de nucleaire droom op zijn grondvesten daveren. De eerste wetenschappers maakten ongerust melding van een gat in de ozonlaag, boven Antarctica. Toppolitici spraken dertig jaar geleden plots ernstig over hernieuwbare energie, over de nood aan een beperking van het verbruik, en over een mix aan bronnen in plaats van een geplande achtste kerncentrale. In zijn voorstel van resolutie in het Vlaams parlement schrijft socialist Norbert De Batselier in 1987 dat ‘er dringend behoefte is aan een nieuw beleid in de elektriciteitssector, waarbij men veel meer dan vroeger belang hecht aan een vraagbenadering, aan flexibiliteit en diversiviteit van het aanbod, aan decentralisatie, aan meer kleinschalige energiebevoorrading.’ Had hij het over zonnepanelen?

Natuurlijk. En over windmolens, warmtekrachtkoppeling, biomassa en andere duurzame energiebronnen. Al had ook hij ongetwijfeld niet durven voorspellen dat pendelaars vandaag amper nog opkijken van hoge windmolens langs de autostrades, en dat tal van huizen in Vlaanderen tegenwoordig bezaaid liggen met zonnepanelen. 

Nirvana
Dat is dus wat dertig jaar concreet betekent. Niet alleen een half leven, en een terublik op het jaar waarin grunge-band Nirvana werd opgericht en de Herald of Free enterprise kapseisde voor de Belgische kust. Het is, zo blijkt achteraf, een tijdsspanne die nodig is om van rijpende geesten tot een nieuw normaal te komen. Van een abstract idee over hoe de toekomst er zou kunnen uitzien, naar het winnen van getijdenenergie op zee, een elektrisch luxe-automerk als Tesla, en een voorspelde sluiting van alle kerncentrales in ons land. Is dat nu snel of traag? Het is een hele hap, dat is zeker.

Dertig jaar geleden speelden we nog audiocassettes af en was er van het wereldwijde web nog geen sprake. En het had ook sneller gekund. In 1987 lagen de energieprijzen immers historisch laag, en was er geen sprake meer van de bevoorradingsonzekerheid en de oliecrisissens die de jaren daarvoor zo hadden gekleurd. Het hele groene energievraagstuk hoefde dus niet meteen, wat de besluitvorming errond vertraagd heeft. Al was ook toen niet iedereen ziende blind, staat in het resolutievoorstel van hierboven te lezen: ‘Energiespecialisten voorspellen dat de situatie op de energiemarkten zal omslaan met stijgende prijzen als gevolg.’ Dat was nog eens een ware voorspelling